HAYALÎ SÖYLENİŞ- Talha’yla konuştuklarımızdan –
Vaktiyle kızlar – ağalığı etmiş Gazanfer – Ağa;
Meclislerinde Nâbiga, Anter ve Şenferâ,
Diğer arap kasîde-seralar da, muttasıl,
Yâlel terennümüyle okurmuş fasıl fasıl.
Günlerce karşısında birer armağan diye,
Serhadlerin ilettiği yüzlerce câriye:
Almanya servinâzı güneş saçlı Nevhayâl,
İspanya şîvekârı kömür gözlü Perrübâl…
Bambaşka Leh, Macar, Venedik , Rus güzelleri …
Sessiz haremde her biri endamlı bir peri.
Bir şair ağlasın mı bakıp kendi hâline?
Sunmuş felek güzelliği zencî hayâline;
Bir hayli yıl bu keyfi ki sürmüş Gazanfer – Ağa
Rü’yada görmemiş gibidir bir gazel-serâ.
CİN’LER- “İyi saatte olsunlar” Atalar sözü
Kızgın benizleriz ki parıldar görünmeden,
Titrer yanında bizleri bir lâhza vehmeden.
Vicdanların azâbıyız onlar tanır bizi;
Tâzîb için ziyârete gelmiş sanır bizi.
Her suçlunun başında hayâlî cezâsıyız,
Her âşık aldatan kadının kalb ezâsıyız.
Bir cinsimiz azâb ise vicdan ve hislere,
Bir cinsimiz de var ki belâdır nefislere.
Lâkin bu cinsimiz daha dişlek ve zorludur,
Vicdânı olmıyanları nefsinde korkutur.
Dünyâda korku nâmına bizler de olmasak,
Bilmezdi âdem-oğlu nedir şerr için yasak.
Bir def’a hisseden bizi! Bildin mi kimleriz?
Cinler veyâhut onlara benzer vehimleriz.
Mevsimler
Kopar sonbahar tellerinden,
Derinden, derinden, derinden
Biten yazla başlar keder mûsıkisi.
Bu sâhillerin seslenir her yerinden,
Derinden, derinden, derinden,
Hazin günlerin derbeder mûsıkîsi.
Denizden ve dağdan gelen hüzne kandık.
Bulutlar dağılsın, bahâr olsun artık,
Duyulsun bir engin seher mûsıkîsi.
Güneş doğmadan mâvileşmiş Boğaz’dan,
Nevâ-Kâr açılsın bütün ses ve sazdan,
Ufuklarda sürsün zafer mûsıkîsi.
Sessiz Gemi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyâhatten elemli,
Günlerce siyâh ufka bakar gözleri nemli.
Bîçâre gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayâtın ne de son mâtemidir bu!
Dünyâda sevilmiş ve seven nâfile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmiyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
Yol Düşüncesi,
Bu def’a farkına vardım ki ihtiyarlamışım.
Hayâtı bir camın ardında gösteren tılsım
Bozulmuş, anlıyorum, çıktığım seyâhatte.
Cihan ve ben değiliz artık eski hâlette.
Mısır ve Sûriye, pek genç iken, hayâlimdi;
O ülkelerde gezerken kayıdsızım şimdi.
Bu gözlerim, medeniyetlerin bıraktığını,
Beş on yıl önce, görür müydü, böyle taş yığını?
Bugünse yeryüzü hep madde, her ufuk maddî.
Demek ki alemin artık göründü serhaddi.
Ne Akdeniz’’de şafaklar, ne çölde akşamlar,
Ne görmek istediğim Nil, ne köhne Ehrâmlar,
Ne Bâlebek’te lâtin devrinin harâbeleri.
Ne Biblos’un Adonis’den kalan sihirli yeri,
Ne portakalları sarkan bu ihtişamlı diyâr,
Ne gül, ne lâle, ne zambak, ne muz, ne hurma ve nar,
Ne Şam semâsını yâlel’le dolduran şarkı,
Ne Zahle’nin üzümünden çekilmiş eski rakı,
Felekten özlediğim zevki verdiler, heyhât!
Bu hâli, yaşta değil, başta farzeden bir zât
Diyordu: “İnsana çarmıhta haz verir îman!”
Dedim ki: “Hazreti İsâ da genç imiş o zaman.”
Eğer mezarda, şafak sökmiyen o zindanda,
Cesed çürür ve tahayyül kalırsa insanda,
- Cihan vatandan ibârettir, îtikadımca -
Budur ölümde benim çerçevem, murâdımca;
Vatan şehirleri karşımda, her saat, bir bir;
Fetihler ufku Tekirdağ ve sevdiğim İzmir;
Şerefli kubbeler iklimi, Marmara’yla Boğaz;
Üzerlerinde bulutsuz ve bitmiyen bir yaz;
Bütün eserlerimiz, halkımız ve askerimiz;
Birer birer görünen anlı şanlı cedlerimiz;
İçimde dalgalı Tekbir’i en güzel dînin;
Zaman zaman da “Nevâ-Kâr’ı” doğsun, Itrî’nin.
Ölüm yabancı bir âlemde bir geceyse bile,
Tahayyülümde vatan kalsın eski hâliyle
Manavgat Belediye Başkanı Zeynel Şenol, üçüncü araç ve yaya köprüsünden 15 Ekimde geçislerin başlayacağını bildirdi. Şelale, Yayla, Yukarı Pazarcı, Aşağı Pazarcı, Çağlayan, Milli Egemenlik, Yukarı Hisar ve Kavaklı Mahallesinde şehir içi trafiği rahatlayacak. Çevre ve Orman Bakanlığı DSİ 
Genel Müdürlüğü mühendislerinin raporuyla; Avusturya -Alman ortaklığında bir firmanın yapımını üstlendiği köprü, 34 fora kazık üzerine inşaat edilen 200 metre uzunluğunda geçiş yoluna sahip olmakla; Türkiye’nin üçüncü asma köprüsü ve ilk kablolu halat köprüsüdür. 
